Daniel toonde, ondanks zijn jonge leeftijd, de liefde van God in zijn leven. Hij behoorde tot de kinderen die tijdens de ballingschap van Nebukadnezar naar Babylon werden gebracht. Hij en drie andere Hebreeuwse kinderen werden op bevel van de koning uitgekozen. Kinderen zonder gebreken, maar welgevormd, bekwaam in alle wijsheid, slim in kennis en inzicht in wetenschap, en die het vermogen bezaten om in het koninklijk paleis te dienen en aan wie men de geleerdheid en de taal van de Chaldeeën kon onderwijzen. De koning gaf hun dagelijks te eten van de koninklijke spijzen en van de wijn die hij dronk, zodat ze drie jaar lang gevoed zouden worden en aan het einde daarvan voor de koning zouden kunnen verschijnen.

• Daniël 1:1-5 – De Babylonische invasie, de selectiecriteria van de koning en het driejarige trainingsprogramma met koninklijk voedsel.

Maar Daniël nam zich in zijn hart voor dat hij zich niet zou verontreinigen met het vlees van de koning. wijn. He Hij had de prins van de eunuchen verzocht zich niet te verontreinigen. God had Daniël in de gunst en liefde van de prins van de eunuchen gebracht. Gods gunst rustte op Daniël om de bevelen van de koning te veranderen. Dus Daniël, Sadrach, Misaël en Abednego sloten een overeenkomst met de prins van de eunuchen: ze mochten tien dagen lang alleen peulvruchten en water eten. Als ze er dan nog niet beter uitzagen, moesten ze terugkeren naar het eten en drinken van de koning. Aan het einde van de tien dagen (vers 18) werden ze voor de koning gebracht. De koning sprak met hen en deze vier jongemannen waren in alles, in alle zaken van wijsheid en inzicht die de koning van hen verlangde, ongeëvenaard. Ze waren tienmaal beter dan alle magiërs en astrologen in heel Babylon. Daniël had inzicht in alle visioenen en dromen. Gunst van God.

• Daniël 1:8-10 – Daniëls voornemen om zichzelf niet te bezoedelen en Gods gunst bij de hoogste ambtenaar.
• Daniël 1:12-13 – Het voorstel betreft een tiendaagse test met groenten en water.
• Daniël 1:18-20 – Het resultaat: ze lijken gezonder en blijken tienmaal wijzer dan alle andere wijze mannen; Daniël verkrijgt inzicht door middel van visioenen.

Nebukadnezar had dromen die niemand kon verklaren. Sommige dromen kon hij zich niet herinneren, maar hij wilde dat zijn magiërs, astrologen, tovenaars en wijzen hem die zouden uitleggen, anders zou hij ter dood sterven. In Daniël 2:10 antwoordden zij de koning dat niemand op aarde de koning een droom kon laten zien die hij zich niet kon herinneren. Daarop vaardigde de koning een decreet uit dat alle wijzen van Babylon, inclusief Daniël en de drie andere Hebreeën, gedood moesten worden. Daniël vroeg de koning een paar dagen om met een antwoord te komen. Daniël en de drie andere Hebreeuwse jongemannen smeekten de God van de hemel om genade. Toen werd het geheim van de droom van de koning aan Daniël geopenbaard in een nachtelijk visioen. Vervolgens prees Daniël de God van de hemel. Daniël voorkwam de dood van alle wijzen in Babylon door de koning de uitleg van zijn dromen te geven; Daniël was een man uit de ballingenschap van Juda. Daniël vertelde de koning dat er een God is die geheimen in de hemel openbaart, dingen die mensen niet kunnen doen of interpreteren. Hij legde ook andere dromen voor de koning uit.

• Daniël 2:1-3, 10-13 – De onmogelijke eis van de koning en het doodvonnis voor alle wijzen.
• Daniël 2:16-19 – Daniël vraagt ​​om tijd en smeekt zijn vrienden om Gods genade; het geheim wordt onthuld in een nachtelijk visioen.
• Daniël 2:27-28 – Daniël getuigt tegenover de koning: "Er is een God in de hemel die geheimen openbaart."

Na de dood van Nebukadnezar werd zijn zoon Belsazar koning. Hij eerde de God van de hemel niet in zijn wegen en verliet mensen zoals Daniël. Op een avond gaf de koning een groot feest en hij liet de gouden en zilveren vaten die zijn vader uit de tempel van God in Jeruzalem had meegenomen, gebruiken om wijn te drinken. De koning, zijn vrouwen, zijn bijvrouwen en zijn prinsen waren erbij. Daniël 5:5: Op datzelfde uur kwam er een vinger van een mensenhand en schreef op de muur. De koning zag de vinger die schreef. Zijn gelaat veranderde, zijn gedachten verontrustten hem en zijn knieën sloegen tegen elkaar. Hij riep alle wijzen, astrologen, magiërs en waarzeggers bijeen, maar niemand kon het schrift op de muur ontcijferen. Toen de koningin-moeder het hoorde, dacht ze aan Daniël en vroeg haar zoon, de koning, hem te laten komen. Ze zei: "Omdat Daniël een voortreffelijke geest, kennis, inzicht, het vermogen om dromen te verklaren, moeilijke uitspraken te doen en twijfels weg te nemen, is gevonden."

• Daniël 5:1-5 – Het godslasterlijke feest en het verschijnen van het handschrift op de muur.
• Daniël 5:7-8 – De wijzen slagen er niet in de tekst te interpreteren.
• Daniël 5:10-12 – De koningin-moeder herinnert de koning aan Daniels bijzondere gaven.

Daniël werd geroepen en bij aankomst bood de koning hem geschenken aan omdat hij gekomen was om het schrift op de muur te interpreteren. Daniël zei tegen de koning: "Laat uw gaven voor uzelf zijn en geef uw beloning aan een ander; maar ik zal u de uitleg geven. U hebt uzelf verheven tegen de HEER van de hemel, en zij hebben de vaten van zijn huis voor u gebracht. En u, uw heren, uw vrouwen en bijvrouwen hebben er wijn uit gedronken en de goden van zilver, goud, brons, ijzer, hout en steen geprezen, die niet zien, noch horen, noch weten. En de God in wiens hand uw adem is, en van wie al uw wegen zijn, hebt u niet verheerlijkt." Toen werd een deel van zijn hand weggezonden en het schrift werd op de muur geschreven: MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. De uitleg van Daniël luidde: "God heeft uw koninkrijk geteld en er een einde aan gemaakt; u bent gewogen en te licht bevonden; uw koninkrijk is verdeeld en aan de Meden en Perzen gegeven." God begunstigde de uitleg van het handschrift op de muur. Diezelfde nacht riep de koning Daniël uit tot de derde heerser van het koninkrijk. Maar diezelfde nacht werd de koning door de Meden gedood en Darius werd koning.

• Daniël 5:13, 16-17 – Daniël wordt ontboden en weigert de beloning.
• Daniël 5:22-28 – Daniëls aanklacht en de interpretatie: MENE, TEKEL, PERES (geteld, gewogen, verdeeld).
• Daniël 5:30 – Vervulling: Belsazar wordt diezelfde nacht gedood.

Daniël werd door een samenzwering van zijn medevorsten, die het haatten dat hij zijn God trouw aanbad, in de leeuwenkuil geworpen. In Daniël 6:7 lezen we dat Daniël de gunst van koning Darius genoot, maar dat de verraderlijke medebestuursleden en vorsten de koning ertoe bewogen een wet uit te vaardigen die het verbood om gedurende dertig dagen een andere god aan te roepen of tot een andere god dan de koning te bidden. Ze wisten dat ze Daniël niet in de val konden lokken, tenzij ze probeerden zijn geloof en aanbidding van zijn God te ondermijnen. De koning ondertekende het decreet zonder erbij na te denken.

• Daniël 6:1-5 – Daniels uitmuntendheid en de samenzwering van de andere bestuurders.
• Daniël 6:7-9 – Het misleidende decreet om alleen tot de koning te bidden; de koning ondertekent het.

Daniël vervolgde in Daniël 6:8 zijn aanbidding en dankzegging aan zijn God zoals altijd, met zijn gezicht naar Jeruzalem gericht, zijn ramen open en op zijn knieën. Deze goddeloze mannen kwamen bijeen en troffen Daniël aan terwijl hij bad en smeekte tot zijn God. Ze brachten de koning op de hoogte van het decreet dat Daniël de wet had overtreden en dat hij als gevolg daarvan in de leeuwenkuil zou worden geworpen, tussen de hongerige leeuwen. Maar de koning zei tegen Daniël: "Uw God, die u voortdurend dient, zal u redden." De koning was bedroefd en ging naar zijn paleis. Hij bracht de nacht vastend door, er werd geen muziek gespeeld en hij kon niet slapen.

• Daniël 6:10-11 – Daniël bidt openlijk, zoals hij gewend was.
• Daniël 6:14-18 – De koning probeert Daniël te redden, maar kan het decreet niet herroepen; Daniël wordt in de leeuwenkuil geworpen; de koning vast en ligt de hele nacht wakker.

Daniël had geen problemen met de leeuwen; de zalving van God op Daniël zorgde ervoor dat de leeuwen hem gunstig gezind waren en de hele nacht bij hem bleven. Of hij zong of bad, is een raadsel. De leeuwen verloren hun woestheid en speelden met Daniël alsof hij een van hen was. Als de Heer in de vurige oven was met de drie Hebreeuwse kinderen, dan hebben de leeuwen misschien de Leeuw van Juda de hele nacht bij Daniël zien staan. Dat was een daad van God. Vroeg de volgende ochtend snelde de koning naar de leeuwenkuil en riep Daniël (vers 20). Hij antwoordde en werd levend en kalm naar buiten gebracht. Zijn aanklagers werden op bevel van de koning met hun vrouwen en kinderen in de leeuwenkuil geworpen, waar de leeuwen hen onmiddellijk doodden, omdat hun honger na een lange reis was teruggekeerd.

• Daniël 6:19-23 – De volgende ochtend vindt de koning Daniël levend terug, gered door Gods engel.
• Daniël 6:24 – De aanklagers en hun familieleden worden in het hol geworpen en gedood.

God hield heel veel van Daniël vanwege zijn geloof, diepe toewijding, standvastig gebedsleven en integriteit. En hij gehoorzaamde Gods geboden en deed nooit concessies aan zijn geloof in God. God toonde hem de toekomst tot aan het oordeel van de Witte Troon. Hij werd niet geassocieerd met de zonden van mensen en herinnerde Israël eraan dat het tijd was om na zeventig jaar terug te keren naar Jeruzalem, volgens de profetie van de profeet Jeremia.

• Daniël 9:1-3 – Daniël bestudeert Jeremia's profetie over de zeventig jaar.
• Daniël 10:11-12 – God prijst Daniël voor zijn toewijding en gebeden.
• Daniël 12:13 – Gods belofte aan Daniël aan het einde van zijn visioenen.