Esther leefde in de tijd dat de Joden in ballingschap in Babylon verbleven. Ahasuerus was koning en Medië en Perzië vormden het belangrijkste rijk. Vashti was de vrouw van de koning. De koning liet haar bij zich komen om haar schoonheid en koninklijke status aan zijn prinsen en volk te tonen. Maar de koningin weigerde te komen op bevel van de koning en zijn kamerheren. De koning was woedend over dit gebrek aan respect. Ze werd verstoten als koningin. De koning had nu een nieuwe vrouw nodig. Er werd een zoektocht gestart in zijn hele koninkrijk om alle mooie jonge maagden te verzamelen, en uit hen zou er één tot koningin worden gekroond. (Esther 1:1-2, Esther 1:10-12, Esther 1:19-20, Esther 2:1-4)

Er was een Jood genaamd Mordechai die tijdens de ballingschap van Nebukadnezar naar Babylon werd weggevoerd. Hij voedde Hadassa, oftewel Esther, de dochter van zijn oom, op: zij had geen vader noch moeder (ze was een wees). Ze was knap en mooi. Toen ze wees werd, nam hij haar in huis en voedde haar op als zijn dochter. Ze werd uitgekozen als een van de mooie maagden die bijeengebracht waren, waaruit een van hen de nieuwe koningin zou worden. Maar Mordechai droeg haar op haar Joodse afkomst niet te onthullen, omdat dit haar zou kunnen diskwalificeren bij de selectiecommissie. (Esther 2:5-10, Esther 2:20)

De uitgekozen maagden gingen voor de koning verschijnen, en toen de tijd voor Esther aanbrak, ging ook zij voor de koning verschijnen. En de koning had Esther boven alle andere vrouwen lief, en zij genoot in zijn ogen meer gunst (een daad van God met een doel), dan alle andere maagden; zodat hij de koningskroon op haar hoofd zette en haar tot koningin maakte in plaats van Vashti (Esther 2:12-17).

Bigthan en Teresh, twee van de kamerheren van de koning, haatten de koning en beraamden zijn dood. Mordechai wist ervan en bracht de koningin op de hoogte. De koningin lichtte de koning in en na onderzoek werd het bevestigd. De twee mannen werden aan een boom opgehangen en dit werd in het boek der kronieken voor de koning opgetekend. (Esther 2:21-2)

Haman werd door de koning boven alle prinsen verheven. Alle dienaren van de koning die bij de poort van de koning stonden, bogen neer en betuigden eerbied aan Haman, zoals de koning had bevolen. Maar Mordechai boog niet neer en betuigde geen eerbied. Alleen de Joden bogen neer en betuigden eerbied aan de God van Israël. Dit provoceerde Haman en hij begon plannen te smeden om de Joden te vernietigen en uit te roeien. Veel Joden in het koninkrijk van Ahasverus hoorden van het decreet van de koning. Er was grote rouw onder de Joden, en er werd gevast, gehuild en geweeklaagd; velen lagen in rouwgewaad en as. (Esther 3:1-15, Esther 4:1-3)

Koningin Esther hoorde van het complot en dat Mordechai in rouwgewaad gekleed was en weigerde de door Esther gestuurde kleding te verwisselen. Esther hoorde, zonder het te weten, van het volledige complot en de dodelijke plannen van Haman, die met toestemming van de koning waren beraamd. Mordechai verzocht Esther om met de koning te spreken. Maar de koningin kon de koning niet bezoeken zonder uitnodiging van de koning. De situatie was echter urgent, anders zouden de Joden worden uitgeroeid. Esther stuurde Mordechai een bericht dat de koning haar al ongeveer dertig dagen niet te hulp was gekomen. Mordechai stuurde haar een ernstige boodschap: zijzelf was als Jood niet veilig. Maar ze moest bedenken dat God haar misschien in deze positie had geplaatst om haar volk, de Joden, te redden (Esther 4:14).

Esther verzocht de Joden in Susa om voor haar drie dagen of drie nachten te vasten, zodat ze gunst zou verwerven wanneer ze alleen naar de binnenplaats van het koninklijk paleis zou gaan; “En als ik omkom, dan kom ik om.” Na het vasten ging ze naar het hof van de koning en vond daar genade bij hem. Haman haatte het om de Jood Mordechai bij de poort van de koning te zien zitten en wilde niet voor hem buigen. Esther nodigde de koning en Haman uit voor haar feestmaal en beiden kwamen. Ondertussen had Haman al een galg voorbereid om Mordechai op te hangen. En dat beviel Haman. De nacht voor Esthers feestmaal kon de koning niet slapen en beval hij het boek met de kronieken te brengen. Deze werden voorgelezen. Daaruit bleek dat Mordechai de koning van een moordaanslag had gered. De koning vroeg welke eer en waardigheid Mordechai was bewezen. De dienaren zeiden dat er niets voor hem was gedaan. (Esther 4:4, Esther 4:11, Esther 13:14, Esther 4:16, Esther 5:1-2, Esther 5:4-5, Esther 5:14, Esther 6:1-3)

Op dat moment kwam Haman aan en de koning zei tegen hem: "Wat moet er gebeuren met de man die de koning wil eren?" Haman dacht in zijn hart dat hij degene was die de koning wilde eren. Esther 6:8-10 beschreef alle aanbevelingen voor een man die de koning graag wilde eren. Tot Hamans grote verbazing beval de koning hem om Mordechai te eren, zoals hij had gezegd, en om niets van wat hij had gezegd te verzwijgen. Haman deed alles wat hij de koning had opgedragen en eerde Mordechai. Daarna haastte Haman zich in rouw naar huis en bedekte zijn hoofd. De kamerheer van de koning kwam om Hamans feestmaal met Esther te halen. (Esther 6:4-6, Esther 6:8-9, Esther 6:10-11-14)

Tijdens het banket vroeg de koning Esther naar haar verzoek en zei: "Het zal je worden ingewilligd." In haar smeekbede vroeg ze om haar leven en het leven van haar volk. Want wij zijn verkocht en mijn volk zal worden vernietigd. De koning wilde weten wie hiervoor verantwoordelijk was; hoe durfde hij zoiets te doen? Esther antwoordde dat het Haman was, die daar stond. De koning werd woedend en liep even weg, maar toen hij terugkwam zag hij Haman op het bed liggen waar Esther lag. De koning werd nog woedender en zei: "Wil je de koningin ook voor mijn ogen in dit huis dwingen?" En de koning beval dat Haman opgehangen zou worden aan de galg die hij had laten maken voor Mordechai. De koning was tevreden. Hij vaardigde ook een nieuw decreet uit, voorzien van zijn zegel, waarin hij het bevel tot vernietiging van de Joden terugdraaide. De Joden bloeiden op in het land dankzij het geloof van Esther, de leiding van Mordechai en de gunst van God, die ook het vasten en de gebeden van de Joden had verhoord. Dit waren daden van God, door geloof. (Esther 7:2-10, Esther 8:7-8, Esther 8:11-12, Esther 8:16-17, Esther 9:20-22, Esther 9:28)

Esther was een wees die werd opgevoed door Mordechai, een familielid van haar. Ze werd koningin, maar verborg haar Joodse identiteit. Op het vastgestelde moment openbaarde Gods plan voor haar leven zich. Moedig onthulde ze haar Joodse afkomst aan de koning om het Joodse volk te redden van de uitroeiingsplannen van Haman. Haar levensverhaal getuigt van zelfvertrouwen, moed, voorbestemming, doelgerichtheid en Gods goddelijke hand in haar leven om voor haar Joodse volk in gevangenschap op te komen, terwijl God haar verhief tot koningin voor deze machtige bevrijding. Dit leidde tot Poerim, een decreet om de Joden te vernietigen dat werd teruggedraaid en waardoor de Joden werden gered, en tot het jaarlijkse Joodse feest Poerim ter herdenking van hun wonderbaarlijke redding. (Esther 2:7, Esther 2:10, 20, Esther 4:14, Esther 7:3-4, Esther 8:1, Esther 4:14, Esther 2:17, Esther 9:20-22, Esther 9:26-28)