God maakt geen onderscheid tussen personen. Hij gebruikt hen die Hem liefhebben, gehoorzamen en eren in moeilijke tijden. In de tijd van de rechters in de geschiedenis van Israël gebruikte God een vrouw om Israël te oordelen. Haar naam was Debora. Zij was rechter nadat Ehud was gestorven en de Israëlieten opnieuw kwaad deden (Rechters 4), waarna de Heer hen uitleverde aan Jabin, de koning van Kanaän. Zij riepen tot de Heer, want zij werden twintig jaar lang zwaar verdrukt en onderdrukt. Debora was een profetes, de vrouw van Lapidoth. God gaf haar de macht en leiding om Israël in die tijd te oordelen. De Israëlieten kwamen naar haar toe voor rechtspraak.

God koos haar vanwege haar moed, geestelijke rijpheid, wijsheid, bekwaamheid en inzicht, en omdat ze trouw was aan het woord van God. Haar werk met God laat zien hoe de Heer een gewillig hart kan gebruiken om wonderbaarlijke en belangrijke dingen te doen, en dat dit alleen mogelijk is in een gewillig instrument door de Heilige Geest.

God gaf Debora een boodschap voor Barak over zijn plan om Israël te bevrijden, via Sisera, de aanvoerder van het Kanaänitische leger. Maar toen Barak de opdracht kreeg, zei hij in vers 8 tegen Debora: "Als je met me mee wilt gaan, dan ga ik mee; maar als je niet met me mee wilt gaan, dan ga ik niet." Hier zegt een soldaat tegen een vrouw dat hij niet naar deze oorlog kan gaan als zij niet met hem meegaat. Kun je je voorstellen dat een vrouw de leider van het leger was in de oorlog, een taak die normaal gesproken door mannen wordt uitgevoerd? Maar dit was anders en Barak was wijs genoeg om dat te beseffen. Deze vrouw was een profetes, wat betekende dat God met haar was en haar veiligheid gegarandeerd was.

Debora antwoordde in vers 9: "Ik zal zeker met u meegaan; maar de reis die u onderneemt, zal niet tot uw eer zijn, want de HEER zal Sisera in de handen van een vrouw overleveren." Debora stond op en ging met Barak naar Kedes. De oorlog brak uit en de Israëlieten van de stammen Zebumon en Naftali, die met Barak en Debora meegingen, hoorden het bevel van Debora in vers 14, waarin zij tegen Barak zei: ‘Sta op, want dit is de dag waarop de HEER Sisera in uw hand heeft gegeven. Is de HEER niet voor u uitgetrokken?’

Barak en zijn mannen vochten tegen Sisera, en heel Sisera's leger viel ten prooi aan het zwaard; er bleef niemand over. Debora had geen angst, want ze vertrouwde op de leiding van de Heer en gehoorzaamde zijn geboden, en de overwinning werd behaald. Sisera wist alleen te ontkomen, maar stierf in de hand van een vrouw die een spijker in zijn slapen sloeg en die in de grond vastzette, want hij sliep diep en was uitgeput, en zo stierf hij. Door die nederlaag van Jabin, de koning van Kanaän, bloeide Israël op en zegevierde.

Deborah zegende de Heer met een lied en sloot af met Rechters 5:31: "Laat al uw vijanden vergaan, Heer, maar laat hen die Hem liefhebben talrijk zijn als de zon wanneer zij in al haar kracht opkomt." En het land had veertig jaar lang rust gehad.

Deborah was een toegewijd gelovige in de Heer. Ze bezat een enorm geloof, moed, leiderschap en durf om Israël in staat te stellen een machtige vijand te verslaan, en ze had veertig jaar lang gerust. Dit was een vrouw die trouw was aan de Heer en die onvoorwaardelijk op de Heer vertrouwde. Ze trok ten strijde met de soldaten om hen te laten weten dat de Heer met hen was en de Aanvoerder van het Israëlische leger is.